Miszna
Miszna

Talmud do Awoda zara 5:12

הַלּוֹקֵחַ כְּלֵי תַשְׁמִישׁ מִן הַגּוֹי, אֶת שֶׁדַּרְכּוֹ לְהַטְבִּיל, יַטְבִּיל. לְהַגְעִיל, יַגְעִיל. לְלַבֵּן בָּאוּר, יְלַבֵּן בָּאוּר. הַשַּׁפּוּד וְהָאַסְכְּלָה, מְלַבְּנָן בָּאוּר. הַסַּכִּין, שָׁפָהּ וְהִיא טְהוֹרָה:

Jeśli ktoś bierze [do jedzenia] naczynia od Gojów, [(tylko naczynia metalowe lub naczynia gliniane pokryte ołowiem (a naczynia szklane są jak naczynia metalowe)] —to, co zwykle jest zanurzane, [to znaczy naczynie, które można uczynić rytualnie czystym przez zanurzenie i które nie wymaga żadnej innej procedury (jak wtedy, gdy jest używane z "zimnem")] powinno być zanurzone [w mykwie, która jest koszerna dla zanurzenie kobiet i jego zanurzenie na to pozwala (do użytku)]. (Co jest zwyczajowe), które mają być oczyszczone (przez zanurzenie we wrzącej wodzie) [takie jak czajniki i metalowe talerze, które są używane na „gorąco”] należy przedmuchać [we wrzącej wodzie. Umieszcza się je w czajniku pełnym wrzącej wody i trochę tam zostawia. To po tym, jak ich rdza została wyszorowana i usunięta, po czym są one zanurzane w mykwie, która jest koszerna do zanurzania kobiet i są dozwolone (do użytku)]. (Co jest zwyczajne) do wypalenia (rozgrzania na biało), [tj. Naczynia używane do suchych rzeczy], takie jak rożen i grill, powinny być opalane [aż zaczną iskrzyć, po czym są zanurzone i dozwolone (do użytku)]. Nóż—shafah i jest (rytualnie) czysty. [Wbija go w twardą ziemię dziesięć razy, jeśli nie ma zagłębień, i może jeść z nią „na zimno”; albo ostrzy go osełką i może nim jeść nawet „na gorąco”. Jeśli ma depresje, „odpala” je. I wszystkie z nich (powyższe)— jeśli użył ich przed ugotowaniem, wypaleniem lub zanurzeniem (odpowiednio) — to (tj. to, co z nimi przetwarzał) jest dozwolone.]

Jerusalem Talmud Orlah

In a baraita26The baraita as stated here is not found in any other source except the Yerushalmi parallels Pesaḥim 28c, Avodah Zarah 45b. In Mekhilta Mišpaṭim 19; quoted in Babli Pesaḥim22b, Qiddušin 56b, Baba Qama 41a the text explicitly notes that, since “its meat shall not be eaten” is included in the statement of the sentence to be passed by the court, only after judgment is rendered does slaughter become ineffective. This may also be the rule implied by the Yerushalmi Targum to Ex. 21:28: וְלָא יִתְנְכַס לְמֵיכוּל יַת בִּשְׂרֵיהּ “it should not be slaughtered to make its flesh edible.” Since the Babli follows R. Eleazar, no discussion of the prohibition of usufruct is necessary. one disagrees with Rebbi Joḥanan: “What does one understand from what has been said (Ex. 21:28): ‘The ox shall certainly be stoned’? Do we not know that its meat is forbidden as food27As carcass meat.? Then why does the verse say, ‘its meat shall not be eaten’? To tell you that just as it is forbidden as food so it is forbidden for usufruct.” What does Rebbi Joḥanan do with this? He explained it if the owners slaughtered it before sentence was pronounced28This statement directly contradicts the position of the Babli. R. Yoḥanan will hold that the prescriptive commandment to stone the ox after judgment has been passed automatically makes any slaughter invalid; that would not need a proof from the verse..
Ask RabbiBookmarkShareCopy
Poprzedni wersetCały rozdziałNastępny werset